به گزارش حیات، در مقاله شورای آتلانتیک با عنوان ˈچگونه به جنگ در سوریه پایان دهیمˈ نوشته ˈراجان منونˈ (Rajan Menon) استاد علوم سیاسی ˈسیتی کالجˈ نیویورک و عضو ارشد غیرمقیم شورای آتلانتیک آمده است: دشمنان اسد ترکیب متنوع و در واقع پراکنده ای هستند. اختلافات بین این مخالفان با وجود تلاش های حامیان غربی ، ترک و عرب آنها برای ایجاد وحدت - و گاهی به دلیل همین تلاش های ایجاد وحدت - ادامه یافته است. یکی از دلایلی که جنگ در سوریه به پایان نمی رسد و ادامه می یابد این است که اسد با یک دشمن منسجم رو به رو نیست. درست است که مخالفان سوریه از حیث نظامی دست پایین را دارند اما ضعف نظامی به هیچ وجه تنها مشکل مخالفان نیست. حامیان خارجی مخالفان سوری نیز همفکری ندارند. آمریکا کمک های غیرنظامی در اختیار نیروهای مخالف اسد قرار داده و اقدام به آموزش آنها در اردن کرده است. با توجه به انعطاف پذیری اسد اکنون گفته می شود که دولت اوباما در حال بررسی گسترش مقیاس کمک های خود است اما هیچ نشانه ای در دست نیست که رئیس جمهوری آمریکا تمایلی به ارائه مقادیر قابل ملاحظه تجهیزات نظامی برای برابر کردن جبهه جنگ در سوریه داشته باشد چه برسد به ایجاد منطقه پرواز ممنوع یا اعزام نیرو و مشاور به مناطق جنگی سوریه . بنیان رژیم اسد ترک خورده اما فرو نریخته است. طرفداران مسلح سازی مخالفان ادعا می کنند که می توان مخالفان را گزینش کرد تا فقط ˈمیانه روهاˈ از کمک های نظامی سود ببرند. این در فرضیه ایده خوبی است اما هنگامی که سلاح وارد سوریه شود ردگیری آن دشوار است. مسلح ساختن مخالفان موجب تغییر واقعیت های سوریه نخواهد شد. تنها یک راه برای پایان دادن به کشت و کشتار در سوریه وجود دارد. غرب باید از تاکید خود بر کنار رفتن اسد پیش از آنکه بتوان مذاکراتی درباره حل و فصل سیاسی انجام داد ، دست بردارد. صرفنظر از اینکه معیار و منطق اولیه این موضع غرب چه بوده است ، به روشنی مشخص شده است که این موضع نشدنی و غیرعملی است. ایده چانه زنی با رژیم برای مخالفان مقبول نیست که این مساله قابل درک است اما اگر قرار بر توقف خونریزی ها است ، حامیان مخالفان باید از اهرم ها و قدرت اقناعی خود برای تغییر نظر مخالفان استفاده کنند. هنگامی که سلاح ها خاموش شدند، مذاکراتی با میانجی گری باید با هدف ایجاد یک دولت انتقالی متشکل از نمایندگانی از رژیم و مخالفان آغاز شود. هنگامی که این هدف محقق شد ، نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل باید اعزام شوند تا بتوان به توافقی درباره شروط برگزاری یک انتخابات با نظارت بین المللی دست یافت. اگر یک بخش از راه حل جنگ سوریه این است که حامیان مخالفان ، آنها را به پذیرش آتش بس و به دنبال آن مذاکرات متقاعد سازند؛ بخش دیگر راه حل این است که ایران و روسیه اسد را برای قبول این طرح زیر فشار بگذارند.